فریدون آسرایی: 23 سال از مادرم دور بودم

به گزارش انجمن پرنده پارسی، جام جم: از آهای خوشگل عاشق گل کرد. صدایش لبریز از احساس بود و در طول زمان پیروز شد خودش را به عنوان یکی از باثبات ترین خوانندگان موسیقی پاپ تثبیت کند.

فریدون آسرایی: 23 سال از مادرم دور بودم

فریدون آسرایی گرچه خیلی دیر به صورت حرفه ای وارد دنیای خوانندگی شد، اما هنوز هم در آستانه 60 سالگی مثل یک جوان می ماند.

زندگی اش لبریز از پستی و بلندی بوده است، با این حال می گوید آدم هایی کم می آورند که خدا را نمی شناسند. مشروح گفت وگو با این خواننده را در آستانه برگزاری کنسرتش بخوانید.

پنجشنبه پیش رو در تهران کنسرت دارید. از حس و حالتان بگویید وقتی می خواهید روی صحنه بروید.

فرقی نمی کند چقدر اجرا داشتید. هر اجرایی دلهره های خودش را دارد و این اضطراب ها همواره همراه خواننده هست. البته بستگی به فضا دارد. یک مواقعی کمتر است، گاهی بیشتر. اما همواره نگرانی هایی هست.

چه فرقی بین اجرای کنسرت در تهران و شهرهای دیگر وجود دارد؟

تهران امکانی هست برای هر خواننده ای که بخواهد مطرح گردد. همواره تهران شهر مهم تری بوده است.

به لحاظ مخاطبان منظورم بود.

تعداد مخاطبان تهران بیشتر است. به طور متوسط در شهرستان پایین هزار نفر به سالن های کنسرت می آیند، مگر آن که کنسرت در سالن های ورزشی برگزار گردد. از طرف دیگر معمولا اتفاق نمی افتد در کنسرت تهران، چهره های شناخته شده ورزش و سینما نباشند، اما در شهرهای دیگر این طور نیست.

شما داور مسابقه ها و برنامه های استعدادیابی هم بودید. به نظر شما چقدر توانایی از حیث خوانندگی در بین جوانان ما نهفته است؟

بله در برنامه تلویزیونی شب کوک یکی از داوران بودم. در کشوری با 80 میلیون جمعیت تاکنون نشده آن طور که باید و شاید انتخاب هایی صورت بگیرد. البته برای سری دوم این برنامه تغییراتی اجرا شده که بهتر شده و امیدوارم در این دوره بگردد خوانندگان بهتری معرفی شوند. سری دوم این برنامه اواخر دی ماه آغاز می گردد. نام برنامه هم از شب کوک به آوانو یعنی آوای نو تغییر نموده است. تا آنجا که می دانم دکور داخلی برنامه را برای ضبط اولیه آماده می نمایند.

یکی از جذاب ترین قسمت های برنامه خندوانه وقتی بود که شما به این برنامه آمدید و از ابعاد و زوایا زندگی خصوصی تان می گفتید. خودتان نمی ترسید این قدر ریسک پذیر هستید و این همه بالا پایین در زندگی برای خودتان عجیب نیست؟

من تنها بچه خانواده بودم که از 19 سالگی به اجبار رفتم و از خانواده جدا شدم. اول دو سال سربازی که از همان دو سال هم شش ماه خارج از ایران یعنی در بلندی های جولان خدمت می کردم. بعد هشت سال در فیلیپین درس خواندم. بعد 15 سال کانادا زندگی کردم. بعدش هم دوباره برگشتم. زیاد این ور آن ور بودم و تجربیات زیادی دارم. در زندگی ام لحظات بسیار خوب و تلخی داشتم. زیاد بالا پایین دیده ام. این است که همواره در این فکر بودم اگر روزی فرصت کردم خاطراتم را بنویسم.

به نظرتان حالا زندگی ایده آل خودتان را دارید؟

همواره خدا را شکر می کنم. انسان ها هیچ وقت راضی نمی شوند. خوشبختی در این است که به هر آنچه داری راضی باشی. نه این که ساکن باشی و کاری نکنی. من سعی می کنم راضی باشم، اما فکر نکنم آدمیزاد راضی گردد. هر چقدر هم داشته باشد باز می دود. ما مدام در حال کوشش هستیم، اما اصلا نمی دانیم برای چه کوشش می کنیم. با این که می دانیم همه رفتنی هستیم و هر چه داریم با خود می بریم. امیدوارم بتوانم کوشش کنم بعد از مرگم مردم بگویند خدا بیامرزدش یا حداقل بگویند آدم بدی نبود. همین برایم کافی است. سعی می کنم خودم را به جایی برسانم که از پس این موضوع بربیایم.

آن لحظه های نارضایتی به چه چیزی پناه می برید؟

همواره به همه می گویم آدم هایی کم می آورند که خدا را نمی شناسند. شما اگر خدا را بشناسی هیچ وقت در برابر سختی ها کم نمی آورید. باز هم مقاومت می کنید. نمی گویم خدا را خوب می شناسم، اما کوشش می کنم خدا را بهتر بشناسم. برای شناخت خدا لازم نیست کار پیچیده ای کرد. می گویند لازم نیست دریاها را بگردی، شاید مروارید در خانه خودت باشد. لازم نیست به در و دیوار بزنی تا خدا را پیدا کنی، شاید در درون خودت باشد. سر هر کوچه خدا هست. در هر گوشه ای هست.

شما در انتخاب ترانه کارها هم به این مفاهیم توجه می کنید؟

سعی می کنم ترانه ای انتخاب کنم که بخشی از زندگی و خاطراتم باشد یا با چیزی که ترانه سرا نوشته درد مشترک داشته باشم. داشتن یک وجه مشترک باعث می گردد وقتی می خوانم بفهمم چه می خوانم. اما گاهی هم می بینم یک ترانه خیلی خوب است و آن را می خوانم. سعی می کنم یا اجتماعی باشد، یا چیزی که با آن درگیر هستم و در درونم دغدغه اش را دارم.

این همه احساس در کار شما از کجا نشأت می گیرد؟

من سختی های زیادی کشیدم. 23 سال از مادرم دور بودم. مواقعی هست که دچار غربت می شوید. کار سختی است. من پنج بار تجربه جدایی داشتم. اینها زخم هایی بر تن آدم می گذارد که نمی گویم جبران ناپذیر است، اما به هر حال سخت است. من آدم بازگشت به گذشته نیستم اما زمان هایی که با این مسائل درگیر بودم خیلی سختی کشیدم. در کنارش لحظات بسیار شیرینی هم داشتم. شاید اینها بخشی از وجودم شده و در دلم گیر نموده است که حالا در کارهایم نمود دارد.

منبع: برترین ها

به "فریدون آسرایی: 23 سال از مادرم دور بودم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "فریدون آسرایی: 23 سال از مادرم دور بودم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید